ریکی یک روش انرژی‌درمانی مکمل است که در آن درمانگر دست‌های خود را به آرامی روی بدن یا کمی بالاتر از آن قرار می‌دهد تا انرژی حیاتی کیهانی را انتقال دهد.

واژه «ریکی» از دو کلمه ژاپنی گرفته شده است: «رِی» به معنای کیهانی یا همگانی، و «کی» به معنای انرژی حیاتی. این روش در دهه ۱۹۲۰ میلادی توسط میکائو اوسویی در ژاپن ابداع شد و هدف آن کاهش استرس، ایجاد آرامش عمیق و پشتیبانی از توانایی طبیعی بدن برای ایجاد تعادل است.

ویلیام لی رند، بنیان‌‌گذار و رئیس «مرکز بین‌المللی آموزش ریکی» (ICRT)، «مرکز تحقیقات ریکی» و «انجمن عضویت ریکی» است.